در خردادماه سال 1365 در شهر قزوين متولد شدم تحصيلات متوسطه را در همين شهر در رشتهی رياضیفيزيک و دوره كارشناسی را در رشتهی مهندسی برق الکترونيک دانشگاه آزاد ابهر به اتمام رساندم. از سال 1384 در اين وبلاگ قلم میزنم و اميدم همه آن است كه به راهی جز حقيقت و راستی نرفته باشم.
انجمن علمي برق از من براي تشكيل يك دوره كلاس PLC دعوت كرده است. بنابراين بايد چند جلسه دو ساعتي را در كلاس به آموزش PLC و زبان برنامه نويسي S5 براي آن بپردازم. جداي آن كه تسلط بر موضوع از لحاظ علمي و فني مهم است. تجربهي آئين تدريس و كلاسداري، تجربهي ارزشمندي است كه در طي اين دوره به آن دست خواهم يازيد. حالا هر وقت سر كلاس حاضر ميشوم و بچهها گاهي صدايم ميكنند «استاد» هم كمي خندهام ميگيرد و هم احساس مسئوليت ميكنم. و بي اختيار ياد اين شعر خيام ميافتم كه :
يك چند به كودكي به استاد شديم پايان سخن شنو كه ما را چه رسيد
يك چند به استادي خود شاد شديم از خاك در آمديم و بر باد شديم
::+نوشته
شده در دوشنبه 26 آذر1386ساعت 18:38 توسط محمدرضا کاکاوند
|
مه
باران كه ميبارد، بغض آسمان كه بر سر زمين خراب ميشود زندگي انگار خوش آب و رنگتر ميشود. باران كه ميبارد، صورت زمين را ميشويد شوق بوي خوب خاك را نويدمان ميدهد. باران كه ميبارد، انگار زندگي تازه ميشود. شب هنگام، مه كه زمين را به آغوش فشرد، رؤيا بود كه موج ميزد. و شب شط جليلي بود...
::+نوشته
شده در یکشنبه 18 آذر1386ساعت 19:30 توسط محمدرضا کاکاوند
|
نگاهي به موسيقي ملّي ايران
پيش از اين از موسيقي ايراني سخن گفتهام و بر اين موضوع كه شناخت آن ميتواند سليقهي موسيقايي ما را تغيير دهد تاكيد كردهام.جاي بسي تأسف است كه نسل امروز ما از موسيقي سرزمين خود تقريباً بي اطّلاع است نسلي تحصيلكرده كه همه نوع موسيقي گوش ميكند اما گاه برايش حتي صحبت از موسيقي اصيل كشورش چه ملال انگيز مينمايد. چرا كه عدم شناخت صحيح و سمع نادرست اين موسيقي جز ملالت و خستگي چيزي برايش نداشته است. موسيقي پرمحتوي وعميق ايراني در دنياي بيعمق امّا وسيع امروزي به نوشداروي آرامش ميماند كه همهي ذهن و گوشها را به خود ميربايد. نكتهي جالب آنجاست كه معمولاً هرگز اطلاعرساني درستي براي شناسايي آن انجام نميگيرد. لذا پس از مدتي كلنجار رفتن با چند تن دوستان صاحب [به اصطلاح] وبلاگ موسيقي كه جز پرداختن به حواشي كار هنرمندي خاص و خراب كردن چهرهي ديگري كاري بلد نيستند؛ بر آن شدم تا خود مطلبي را به اختصار براي شناساندن هر چه بهتر موسيقي ايراني به مخاطب عام آن كه همانا مردم و بالأخص جوانان هستند تهيّه كنم. از آنجا كه براي جمع آوري اين مقاله از چند مطلب و همچنين اينترنت بهره گرفتهام و مـدّتي طولاني از آغاز انشاي آن ميگذرد و نيز نام صحيح بسياري از منابع را نميدانم بنابراين از ذكر دقيق آنها معذورم. بديهي است جمع آوري اين مطلب كه توسط يك مخاطب بدون تحصيلات عالي [آكادميك] موسيقايي انجام پذيرفته قطعاً خالي از اشكال نخواهد بود. لذا پيشاپيش ضمن عذرخواهي اميدوارم ايرادات را متذكر شويد تا در صدد رفع آن برآيم.
موسيقي ملي ايران، مجـموعهاي است از نواهـا و آهـنگهايي که در طول قـرنهـا، در اين سرزمين به وجود آمده و پـا به پاي ساير مظاهـر زندگي مردم ايران تحول و تکامل يافتـه، و بازتابي از خصوصيات اخلاقي، وقايع سياسي، اجـتماعـي و جـغـرافـيايي ملّتي است که تاريخش به زمانهاي بسيار دور ميرسد. ظرافت و حالت تعـمق ويـژه موسيقي ايراني انسان را به تـفـکّر و تعـقّل و رسيدن به جـهـاني غـير مادي رهـنمون ميسازد.
باران كه ميبارد، بغض آسمان كه بر سر زمين خراب ميشود زندگي انگار خوش آب و رنگتر ميشود.
